NL - FR
een initiatief van

Verkrachting is de meest brutale vorm van seksueel geweld!

 

De officiële cijfers voor verkrachtingen in ons land zijn hallucinant hoog: in 2014 vermelden de politiestatistieken 2.988  klachten i.v.m. verkrachting,  8 per dag! Om nog te zwijgen over groepsverkrachtingen, 191 feiten in 2014. Bij de min-18-jarigen  zijn er 1.395 aangiftes van verkrachting, meer dan de helft dus! Zelfs 450 aangiftes van verkrachte kinderen jonger dan 10 jaar!
Op 1 januari 2014 waren er bij het Parket 5.588 hangende zaken aanranding en verkrachting en een instroom van 7.886 zaken

 

En toch blijft dit geweld grotendeels onder de radar:  uit onderzoek blijkt dat 9 op de 10 slachtoffers van verkrachting geen aangifte doen, om verschillende redenen. Ook de laatste Veiligheidsmonitor van de Federale Politie 2008-2009 stelt dat “nog steeds meer dan 90% van de seksuele delicten niet aangegeven wordt aan de politiediensten” en dus ook niet in de politiestatistieken opgenomen worden! Door het taboe rond dit enorm maatschappelijk probleem blijven elk jaar opnieuw duizenden slachtoffers van verkrachting en aanranding van de eerbaarheid in de kou staan. Zonder hulp en steun, zonder bestraffing van de dader(s).

 

Die stilte willen wij doorbreken. Wij roepen alle slachtoffers (vrouwen, mannen, transgenders) op om te getuigen en ook om klacht in te dienen bij de politie. Wij willen dat er een einde komt aan dit brute geweld  en dat de daders gestopt worden.
Daarom eisen wij dat dringend werk gemaakt wordt van de voornaamste knelpunten in het beleid van binnenlandse zaken, volksgezondheid en justitie wat betreft de opvang, de begeleiding en de rechten van de slachtoffers van verkrachting. Om de manco’s in kaart te brengen hebben wij zeker ook naar geslacht opgesplitste cijfers nodig over slachtoffers en daders voor de aangiftes bij de politie, voor de instroom en uitstroom bij het parket, voor de veroordelingen.

 

De Vrouwenraad pleit ervoor dat in elk gerechtelijk arrondissement een expertisecel Zeden opgericht wordt met vertegenwoordigers van het parket, de federale en lokale politie, de ziekenhuizen en de hulpverlening. Dat zou een betere afstemming en coördinatie tussen de drie federale beleidsdomeinen – binnenlandse zaken, volksgezondheid en justitie – en Welzijn in Vlaanderen alvast in grote mate vergemakkelijken. Via afspraken over uniforme werkmethodes kunnen dossiers dan op een coherente wijze behandeld worden. Dat veronderstelt onder andere ook een snelle en efficiënte tussenkomst van de magistraten ten opzichte van de dader(s), ook om recidive te vermijden en een snelle doorverwijzing van de dader door de onderzoeksrechter.

 

1. Binnenlandse zaken en opvang van slachtoffers

 

Het eerste onthaal en het verhoor door de politie zijn cruciaal voor de verdere opvang en begeleiding van de slachtoffers. Zij moeten daarom in alle politiebureaus in de best mogelijke omstandigheden kunnen gehoord en geholpen worden. De minimale randvoorwaarden daarvoor zijn:

 

2. Volksgezondheid en begeleiding van slachtoffers

 

De medische en psychosociale begeleiding van de slachtoffers moet dringend verbeterd worden. De volgende aandachtspunten zijn daarbij de prioriteiten voor wat betreft de opvang in ziekenhuizen:

 

3. Justitie en opsporing en behandeling van daders

 

Om te vermijden dat slachtoffers in de kou blijven staan nadat ze aangifte gedaan hebben moet er alles aan gedaan worden om de dader(s) op te sporen:

 

4. Justitie en opvolging van de klachten

 

Eén van de voornaamste knelpunten in het justitieel beleid inzake verkrachting en aanranding van de eerbaarheid is dat veel klachten geseponeerd worden en slechts weinige van die geregistreerde verkrachtingen leiden tot een veroordeling van de dader. Uit de seponeringscijfers op basis van de parketstatistieken van september 2015 blijkt dat gemiddeld 50% van de binnenkomende zaken inzake verkrachting geseponeerd wordt.

 

 

 

College Procureurs-Generaal

 

 

 Dienst Strafrechtelijk Beleid 

                     

Verkrachting  IN  Seponeringen  Veroordelingen
2010  3.767  2.120  597
2011  4.047  2.235  599
2012  4.035  2.252  525
2013  3.973  2.072  468
2014  3.690  1.677  N/A
2015 (eerste  sem)  1.767  490  N/A

 

Meestal gaat het dan om technische seponering omdat de dader onbekend is of wegens gebrek aan bewijzen.  

Maar er worden ook andere redenen voor seponering opgegeven: de beperkte maatschappelijke weerslag, het gaat om een misdrijf van relationele aard, jeugdige leeftijd, het gedrag van het slachtoffer, te weinig recherchecapaciteit of gering nadeel... Deze op zijn minst bizarre argumenten voor seponering doen ons geloven dat de slachtoffers die al de moed hadden om aangifte te doen niet ernstig genomen worden.  Wij vragen dringend dieper onderzoek naar de redenen waarom verkrachtingen geseponeerd worden en naar de rechtvaardiging van die beslissing.

Ook voor het beleid op vlak van justitie zetten wij een aantal prioriteiten op een rijtje:

 

 5. Welzijn en hulpverlening

 

Gelukkig doen veel slachtoffers een beroep op hulpverlening en is er ook heel wat aanbod maar lang niet iedereen vindt de weg of kan het betalen.

Daarom vragen we:

 

6. Wat doet het beleid?

 

Hierover lees je meer in:

 

Onze acties

Wij staan niet alleen in deze strijd tegen verkrachting en andere vormen van seksueel geweld. Samen met nationale en internationale vrouwenorganisaties,  –groepen en instellingen  zetten wij ons in om dit geweld te doen stoppen.

 

Hieronder vind je enkele recente acties met de Vrouwenraad:

 

 

 

News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!