NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

Twee jaar geleden; De examens waren gedaan, ik was opgelucht, nog enkele dagen en ik zou mijn cijfers krijgen... Ik besloot het te gaan vieren met een vriendin. Een vriend van haar gaf een feestje op zijn kot en we gingen er naar toe. Daar aangekomen hadden we een leuke tijd, we dronken te veel, speelden op de WII, dansten en waren aan het praten met nieuwe mensen. Ik deed volgens mij niets fout, ik was niet aan het flirten met jongens. Omdat ik een rokje aanhad stak ik mijn gsm in mijn BH plots pakt een jongen die eruit. Ik was een beetje geirriteerd omdat hij in mijn BH zat en misschien had ik toen boos moeten worden... maar ik deed het niet en vroeg mijn GSM gewoon terug, wat hij ook terug gaf. Mijn vriendin ging met hem een beetje flirten en ze hadden gekust. Rond drie uur s nachts was ik stikkapot en moe, ik wou naar huis gaan maar mijn vriendin overhaalde me om gewoon te blijven slapen en s morgens de bus te nemen in de plek van s nachts over straat te gaan, er konden misschien wel mensen met slechte bedoelingen rond lopen (wat een ironie...). ik viel in een diepe slaap in de zetel, mijn vriendin lag in het stapelbed en een vriend van haar lag er ook. Ik sliep. Plots voel ik iets froemelen aan mijn kleren, ik wist niet wie, ik wist niet wat ik wist wel dat ik dit niet wou. Ik knijp mijn benen hard dicht en dacht dat ik het zo wel duidelijk zou maken dat ik niet wou da hij door deed... blijkbaar was ik niet duidelijk genoeg. Hij sloeg me in mijn gezicht en zei 'zijt ge wakker!' ik verstijfde, elke vezel in mijn lijf wou reageren maar geen enkele reageerde... ik wou schreeuwen, slaan, roepen, gillen, ... ik kon niks, ik lag daar en ik kon alleen maar ondergaan... mijn geest ging naar een andere plek, weg van wat er aan het gebeuren was, dit gebeurde niet met mij... hij deed z'n ding en vertrok... ik bleef achter volledig gedesoriƫnteerd en in shock... ik lag daar en keek vooruit naar een zakje met borrelnootjes... op een bepaald moment (tijd inschatten lukt niet ik herinner me enkel flarden en op het begin zelfs niets, alles is met tijd teruggekomen) vroeg mijn vriendin of het ging... ik hoorde het maar ik kon niet reageren... ik kon het niet, mijn mond kon zich niet openen, mijn woorden waren zoek ik mijn hoofd en anyway ik had ook helemaal geen zin om te antwoorden. ik wou dood, ik was vies, ik dacht dat het mij schuld was. mijn vriendin kwam naar beneden en vroeg me wat er was... Ik ben ontploft, ik schreeuwde, riep, huilde, gooide met dingen, ik ben naar het wc gegaan en heb alle viezigheid uit mij gewassen, ik wou daar weg. Ik heb uiteindelijk alleen de eerste bus terug richting het centrum genomen, totaal gedesoriƫnteerd... ik belde mijn beste vriendin op en zei overtuigde me mijn vriend te bellen, tot dan wou ik zwijgen, niemand mocht het weten want het was vooral mijn eigen schuld ik had maar moeten reageren.

mijn vriend zijn mama overtuigde me naar de politie te gaan, ik ging naar het ziekenhuis daar deden ze testen en brachten me naar de politie. Ik heb klacht neergelegd en een advocaat onder de arm genomen.

klacht zou geseponeerd worden maar mijn advocaat had ervoor gezorgd dat hij toch voor de correctionele rechtbank moest komen.
de uitspraak: vrijgesproken op basis van twijfel.... zucht... als ik het vonnis goed begrepen heb, zou hij wel schuldig zijn als er bewezen was dat ik zo bezopen was dat ik geen toestemming kon geven... ik kon nu ook geen toestemming geven, eerlijk gezegd, ik was verstijfd en bevroren.

Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!