NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

Dag iedereen,
Mijn moeder, zus & ik zijn gevlucht van de oorlog in Bosnië.
Ik was 6 jaar toen we in het asiel in Brussel terechtkwamen.

Daar leerde mijn moeder een Albanees kennen, hij was allesbehalve een goede rechtvaardige man, hij was eerder agressief & had banden met de Albanese maffia hier in Brussel.

Omdat mijn moeder zoveel bang had van hem durfde ze hem niet te verlaten.

Op een gegeven moment ging mijn moeder werken in een restaurant 's avonds. Mijn zus wou graag naar de kermis gaan (zij was toen 12 & ik ondertussen 7 jaar). Zij mocht van hem gaan samen met haar vriendinnen. Ze was net vertrokken & ik wou ook gaan maar mocht niet van hem.

Ik was 7 jaar, ik wist niet beter & ik bleef verder vragen. Wou graag gaan! Uiteindelijk heeft hij me een bloedneus geslagen & me gezegd: als je nu durft te wenen zal je iets meemaken die u de rest van uw leven gaat blijven achtervolgen.
Maar je bent 7 jaar .. Welk kind gaat niet wenen als je een bloedneus geslagen krijgt? Ben naar mijn kamer gelopen omdat ik niet wou dat hij me zag wenen.
Tijdje later kwam hij mijn kamer binnengestormd. Hij zei: "wat heb ik je gezegd? je mocht niet wenen! Nu ga je uw nachtmerrie beleven!" Hij scheurde mijn jeansbroekje en t-shirt van mijn lichaam & begon me meteen te verkrachten. Na dat het gebeurd was zei hij me nog dat als ik ook maar 1 woord durfde te vertellen aan eender wie dat hij mijn zus en mijn moeder voor mijn ogen zou vermoorden en me daarna in de prostitutie zou steken.

Ik geloofde hem omdat hij enkele weken voordien mijn moeder heeft proberen te stikken voor de ogen van mijn zus & mezelf. Buren hoorden ons schreeuwen & zijn al een geluk tussenbeide gekomen anders was het misschien fataal afgelopen. Toen ik 8 jaar was durfden we eindelijk te vluchten van deze gevaarlijke man. Hij wist ons te vinden in Vlaanderen & heeft ons huis met zijn "vrienden" platgeschoten. Hij heeft ons daarna nog enkele keren gevonden , maar daarna is het gestopt & heb er sinds dan niets meer van gehoord.

Heb jarenlang met enorme bang geleefd. Tot mijn 19 jaar durfde ik niets eens 1 voet in Brussel te zetten uit schrik dat hij me ging herkennen en me meenemen.

10 jaar later toen ik 17 jaar was had ik eindelijk de moed om het aan mijn moeder te vertellen. Ik was zo beschaamd , 10 jaar lang had ik gezwegen omdat ik bang was. Het heeft mijn hele leven beïnvloed. Ik ben ondertussen 23 jaar , maar kan nog steeds niemand vertrouwen. Elke man heeft volgens mij verkeerde bedoelingen.
Ik heb sinds 9 maanden eindelijk een relatie & ik zie hoe het mij beïnvloed.
Ik heb nog steeds nachtmerries 's nachts & moet er speciale neusdruppels voor gebruiken (die kosten me 20 euro per week!).

Ik hoop dat jullie actie gaat helpen want ik wens niemand toe wat wij als verkrachte meisjes elke dag moeten meemaken, we moeten elke dag vechten om te overleven. Zodra er zelfs een jongen verkeerd naar me kijkt, of hij roept seksistische dingen op straat dan denk ik terug aan wat ik heb meegemaakt toen ik 7 jaar was. Ik hoop dat dit eindelijk gaat stoppen !

Ik wens jullie heel veel succes met jullie actie & ik hoop uit de grond van mijn hart dat het gaat helpen.

Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!