NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

Ik ben een jonge vrouw van 24. Wat ik nooit meer had verwacht is nu wel gebeurd. Tussen mijn 11 en 18 ben ik het slachtoffer geweest van emotioneel, fysiek en seksueel misbruik. Na tal van opnames en de diagnose van borderline heb ik gevochten. Zo hard gevochten. Ik wou niet meer leven. Mijn leven bestond letterlijk uit doodgaan. Maar ik heb uiteindelijk besloten om door te gaan. En stukje bij beetje vielen de dingen op hun plaats. Hoewel er totaal geen sprake was van verwerking heb ik doorgezet. Ik ben mijn diploma gaan halen, heb een pracht van een vriendin gevonden, ben samen gaan wonen... Maar toen werd alles in 1 klap weer stuk geslagen. Morgen exact twee maanden geleden gebeurde het onverwachte. Een man van de nachtwinkel hier in de buurt verkrachtte me. Opnieuw. En ik ben bevroren. Volledig. 6 jaar niets gebeurd. Ik had al langer door dat er iets niet klopte met die man... Maar ik heb mezelf niet kunnen redden. Hoewel ik het wel aan anderen vertelde. Dat er iets niet klopte. Mijn intuïtie was juist. En op een avond laat liep het mis. Hij had me beet. En toen ik besefte dat tegenwerken niet hielp, toen ik wist dat hij door zou gaan, ben ik bevroren. Volledig. Het is de helse pijn die me terug bracht. Ik weet niet of ik het mezelf kan vergeven. Ooit. Waarom heb ik hem niet aangevallen? Geslagen desnoods neergestoken met een mes?! Bescherming van jezelf noemen ze dat. Echt? Wat een rot systeem.... Bescherming...Sinds die dag gaat het zo slecht. Zo slecht. Ik ween mezelf nu 2 maanden lang in slaap, ik heb nachtmerries, angstaanvallen, intense woedeuitbarstingen, ik haat, ik ben kwaad op iedereen, ik huil om de 5 botten, ik kan niet alleen zijn, ik ben uitgeput... En voor het eerst sinds lange tijd... Is de fut voor het leven weer he-me-maal weg. Aangifte heb ik 9 dagen later gedaan. Op aanraden van mijn psychologe... Maar de politie heeft dus niet veel kunnen doen. Nog steeds wacht ik op gevolg. En mijn gevecht begint opnieuw. Waarom? 100000 keer stel ik mezelf de vraag. Heb ik al niet genoeg moeten meemaken?? Ik ben moe. Ik ben ongelofelijk moe. En ik hoop dat ik het volhoudt.

Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!