NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

Ik was 14 jaar oud... Het was nieuwjaar en ik had afgesproken met vrienden om weg te gaan. Ik had een ticket gekocht voor een feest en stapte op de tram om naar de bushalte te gaan waar ik de bus kon nemen. Onderweg op de tram kwam ik zijn vader tegen, die wist me te zeggen dat hij niet wist of zijn zoon thuis was en dat hij geen gsm bij zich had om zijn zoon te bereiken. Ik had zijn nummer maar geen belwaarde, zijn vader besloot om met mij naar de nachtwinkel te gaan voor een herlaadkaart te kopen zodat ik zijn zoon kon op bellen. Zo gezegd zo gedaan, ik belde hem op maar hij antwoorde niet. Dus besloot ik om mee te gaan naar het appartement en onderweg kon ik hem dan toch bereiken en vertelde ik hem het verhaal dat ik zijn vader tegen kwam en dat we bijna voor zijn appartement stonden. Hij was thuis en er waren nog vrienden van me dus ik ging even naar binnen om iedereen dag te zeggen. Uiteindelijk vroeg hij me om nog even te blijven. Wat een halfuurtje moest worden werd dus uren. De jongens smoorde wiet en natuurlijk deed ik mee. We deden dat ervoor ook, ik wou niet onderdoen. Ik stond er niet bij stil, ik deed gewoon mee net zoals de keren voordien. Nadien aten we samen en uiteindelijk ben ik niet meer vertrokken naar dat feest omdat het al later was en ik durfde niet meer tegen 23u alleen de straat op in het donker. Dus ik besloot om nieuwjaar dan maar met hem te vieren en nog een andere vriend van hem. Uiteindelijk werd er nog een joint opgestoken (misschien zelfs meerdere, ik kan het niet meer precies herinneren). Nadien vroegen de jongens om strippoker te spelen maar dat wou ik niet. Hij overhaalde me uiteindelijk toch door te zeggen dat het niet zo erg was, dat ik mijn onderbroek en beha mocht aanhouden. Ik besloot om mee te doen ookal kende ik niet van poker! Nadien wordt het voor mij allemaal erg wazig... Ik herinner me nog dat ik niets meer kan doen, ik ben helemaal slap en kan niet meer bewegen. De jongens leggen me allebei in het bed. Ze gingen weg... Nadien kwam hij terug... Ik herinner me een rood blinkend papiertje, mijn ogen gingen weer toe, wanneer ik ze weer open deed zag ik een schim bovenop mij liggen. Mijn ogen gingen weer toe. Alles was zo wazig. De volgende dag werd ik wakker en ik kon me niets meer herinneren, helemaal niets. Ik merkte niets vreemd op, ik had niks van vermoeden, alles was normaal. Tot dat ik flashbacks kreeg en midden in de nacht wakker werd door de beelden die ik voor me zag. Ik besefte dat we seks hadden gehad. Ik schaamde me, hij was een vriend van me, een soort van broer. Ik kon het niet geloven dat ik dat gedaan had. Door de vage herinneringen geloofde ik het eerst niet maar hij had erover opgeschept tegen vrienden en zo kwam het dus aan mijn oren dat hij erover opschepte dat hij seks met me had gehad. Dat was ondertussen al enkele weken later en ik besefte dus dat die flashbacks de realiteit waren. Dat ik het me dus niet had ingebeeld of verzonnen. De dagen gingen voorbij ik had ondertussen een vriendje, ik had van niets last. Maar opeens kwamen die gevoelens naar boven, gevoelens van schaamte, ontgoocheld door mezelf dat ik zo naïef was. Ik besloot om de vriendin van de broer van mijn vriendje in vertrouwen te nemen. Zij vertelde me dat dat eigenlijk een verkrachting is. Ik was geschrokken omdat ik er zo nooit heb over gedacht. Ik had geen fysieke pijn gehad omdat ik me er ook amper iets van herinnerde leek het gewoon alsof het een slechte droom was meer niet. Nadien bleven die woorden door mijn hoofd spoken en heb ik aan mezelf toe moeten geven dat het eigenlijk een verkrachting was. Dat was zo moeilijk voor me omdat hij voor mij een vriend was, ik vertrouwde hem en dacht niet dat hij me wou pijn doen. Nu 6 jaar later denk ik nog vaak terug aan die ene nacht. Ik heb zoveel twijfels, zoveel vragen waar ik nooit een antwoord op heb gekregen. Ik geef mezelf de schuld van heel het gebeuren. Ik ben aan het overwegen om hypnose te proberen zodat ik antwoorden op mijn vragen kan krijgen. Ik kan alleen maar hopen dat het lukt en het eindelijk rust brengt. Ik stel me vragen over hoe lang het geduurd heeft, waarom ik de dag erna geen pijn heb gehad, er niets van gemerkt heb, waarom kon ik me helemaal niet herinneren de dag erna, heeft hij het expres gedaan of was hij onder invloed en kon hij zichzelf niet beheersen? Ik wil de waarheid weten, waarom ben ik zo dom geweest en heb ik het laten gebeuren?

Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!