NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

IK wil niet heel het verhaal uit de doeken doen omdat ik 2x verkracht ben geweest in mijn leven . De eerste maal was ik 9 en heb ik nog nooit verteld aan iemand. Door een dader die ik wel ken en bijgevolg nooit daar aangifte van gedaan. De tweede maal was ik 40 en ben verkracht door inbreker terwijl ik lag te slapen,ben wakker geworden toen die man mijn nachtkleed omhoog aan het doen was;ik heb met alle macht hem proberen van mij af te duwen, maar was te zwak. Die man was veel sterker dan ik.Ik ben onmiddelijk na het gebeuren in shok geraakt. en heb me dagen lang mij opgesloten in mijn badkamer. Ik ben onhandelbaar geworden. En heb beginnnen te roepen en tieren van kwaadheid uit onmacht,huilen;angst om in mijn eigen huis te verblijven. Waardoor ik uiteindelijk door klacht van buren uit lawaaioverlast door politie ben overgebracht naar ziekenhuis,en bijgevolg ben gecolloceerd geweest( nog een vernedering bovenop). Uit schaamte en het gebroken zijn kon ik er nog steeds met niemand over praten wat er gebeurd was.Ik had het nog steeds niet verwerkt.Uitendelijk vertelde ik het tegen een psychiater dat ik verkracht ben geweest en die antwoordde ,daar kan je best over zwijgen en daar praten we niet over. Maar ik kreeg wel een verkeerde diagnose op mij gespeld en verkeerde medikatie toegediend.Na 5 maanden opgesloten te zitten met zwaar verslaafden en echt geesteszieke mensen kwam ik vrij(nog meer gebroken als tevoren). Want mij was tenslotte onrecht aangedaan en ik werd gestrafd, ik werd levensloos en levensmoe ik vertelde kenissen en vrienden dat ik verkracht ben geweest door inbreker en bedreigd dat men mij zou vermoorden als ik naar politie zou gaan. Sommigen lachten mij uit en geloofde mij niet; Dat deed de deur voor mij dicht;ik sloot mij op , at niet serieus meer ,kon s'nachts niet meer slapen en zette tv of radio zo luid dat het weer nachtlawaai veroorzaakte. werd weer door politie weggevoerd ,weer gecolloceerd,weer verkeerde medikatie en aanzien door iedereen als zottin. Ben dan in therapie geweest bij een psycholoog en vertelde over mijn verkrachting door inbreker en heb toen pas kunnen klacht neerleggen bij de politie. De zaak is natuurlijk geseponeerd omdat men de dader niet kan opsporen.IK ben niet meer gecolloceerd en volledig vrij en ga terug deeltijds werken. Ik ben een gebroken vrouw, maak het beste van mijn leven.Maar waar ik nog het ergste mee kamp is het ongeloof van vrienden, famillie en mensen die in de gezonheidsektor werken.En de machteloosheid van het onrecht dat mij is aangedaan,en dat je in werkelijkheid je rechten kwijtspeeld als het erop aankomt.De daders van beide verkrachtingen lopen nog steeds op vrije voeten en niet gestrafd.En ik sta gekend als gestoorde vrouw,omdat ik ptss gehad heb en misschien in lichte mate nog steeds heb.Het is door het ongeloof van anderen en de levenskracht die uit je gezogen wordt en de bedreigingen en de schaamte waarom mensen geen klacht meer durven neerleggen in vele gevallen.Ook zijn de daders vaak in de maatschappij modelburgers waar je het niet van verwacht;en deze krijgen meer geloofwaardigheid dan de slachtoffers.elke verkrachting die ik lees in de krant maakt mij zeer kwaad omdat ik weet uit ervaringen dat het trauma nooit echt geneest en zijn sporen nalaat voor de rest van je verdere leven.
IK ga nu naar een onafhankelijke psychiater(niet verbonden aan een instelling)om het trauma van de collocatie en de verkeerde diagnose met de gevolgen van de verkeerde medikatie te bespreken.
EN hij vond het een schande dat men mij gecolloceerd heeft? Hij zei dat ik weliswaar hulp nodig had maar niet onder die vorm.Men had mij aangepaste therapie moeten aanbieden voor trauma-slachtoffers.


Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!