NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

Ik ben enkele weken geleden verkracht door mijn (ondertussen ex-) partner. We hadden een discussie omdat ik een aantal dingen over hem te weten ben gekomen die niet ok waren. We kenden elkaar 3 jaar en hadden sinds een jaar een relatie. Ik heb veel geïnvesteerd in die relatie, ook financieel omdat hij een aantal financiële opdoffers gekregen heeft het voorbije jaar. Doch, op 18 juli ben ik te weten gekomen dat hij over een aantal zaken loog en ik heb hem hiermee geconfronteerd.

Ik wil ook wel even contextualiseren wat ik hiermee bedoel. In oktober 2015 heeft hij me gezegd dat er bij hem werd ingebroken, hij heeft me ook laten zien dat er bij hem werd ingebroken (deur geforceerd, huis overhoop gehaald,...). Hij had me toen verteld dat er veel geld in huis was omdat zijn oom uit Spanje toen bij hem op bezoek was en ze samen een zaak verder wilden uitbouwen in Spanje. Hij zei me dat al dat geld gestolen was, en ook zijn laptob en een collectie uurwerken die hij had. Hij heeft op dat moment geld geleend van verschillende mensen, zijn broer, ikzelf, vrienden van hem om toch te kunnen investeren in die zaak in Spanje. Hij betaalt dat terug, maar in kleine schijven. Op 18 augustus was ik bij hem thuis en vroeg hij me op een bepaald moment om een mapje met documenten in een kast in zijn slaapkamer te halen. Ik heb dat gedaan en toen ik in de schuif keek, zag ik enkele horloges liggen. Het waren de horloges die zogezegd gestolen waren. Ik heb hem hiermee geconfronteerd en hem gevraagd wat die horloges daar deden. Hij werd eerst kwaad en zei me dat ik me daar niet mee moet bezighouden. Ik heb daar toen wel op doorgevraagd en na aandringen heeft hij me toen bekend dat hij het geld van zijn oom had verloren bij het pokeren in een café in Brussel waar hij regelmatig komt en dat wordt uitgebaat door Albanezen. Ik ben toen kwaad geworden en heb hem gezegd dat ik hij mij, zijn broer en heel veel anderen bedot heeft en heb hem ook gezegd dat ik vond dat hij hier eerlijk over moest zijn en hulp moest zoeken voor zijn gokverslaving aangezien ik door dit te weten te komen er vanuit ging dat heel veel van zijn problemen met hiermee te maken zouden hebben. Hij is toen heel agressief geworden en is beginnen schreeuwen dat ik mijn mond moest houden of dat hij me anders wel zou doen zwijgen. Ik heb dan gezegd dat ik hem zo niet ken en dat ik hem wel wou steunen, maar dat ik vond dat hij de waarheid moest zeggen als hij zichzelf wou helpen. Hij is blijven schreeuwen en ik wou naar huis vertrekken. Hij riep dat ik zo niet zou vertrekken en heeft me bij mijn arm gegrepen. Ik heb geprobeerd me los te maken. Hij heeft me toen de slaapkamer in geduwd (naast de woonkamer = één grote ruimte) en toen heeft hij me op het bed geduwd en zei hij dat hij beslist wanneer ik vertrek en 'een vrouw altijd moet doen wat een man haar zegt'. Ik heb geprobeerd hem van me af te duwen, hij had me met mijn buik op het bed geduwd. Hij heeft me geforceerd en heeft me toen anaal verkracht. Ik heb geschreeuwd en geroepen dat hij moest stoppen (ik wou dat ook echt niet,...en het was ook niet iets dat we normaal deden) en hij bleef maar zeggen 'Tait toi salle put,...ta guelle', die woorden hoor ik nog constant in mijn hoofd. Sindsdien ben ik een schim van mezelf. Hij was echt buiten zichelf. Op een bepaald moment heb ik me afgesloten van hetgeen er gebeurde. Ik had zoveel pijn dat ik niets meer wou voelen en ik heb me toen geconcentreerd op een bepaald punt zodat ik niet meer moest voelen. Toen het gedaan was, ben ik als verdoofd op het bed blijven liggen. Hij is dan terug tegen me beginnen schreeuwen dat ik het klein kind niet moest uithangen. Uiteindelijk ben ik beginnen wenen en dan is hij gekalmeerd. Hij heeft me toen gezegd dat hij me geen pijn wou doen, maar dat ik hem geënerveerd had. Ik heb hem toen gezegd dat ik alleen wou zijn. Ik wou me aankleden, maar mijn benen hingen vol bloed. Hij zei dan 'vas te rincer' en dan ben ik me eerst nog gaan afspoelen en ben dan naar huis gegaan. Ik heb hem daarna twee weken niet gezien en wou hem ook niet zien. Hij heeft me toen wel meerdere keren gebeld, maar altijd kort. Ik had hem gezegd dat ik erover wou praten omdat ik hem zo niet kende, maar hij zag het probleem niet. Uiteindelijk heeft hij de relatie beëindigd met de woorden dat het toch nergens toe leidde en dat hij niet begreep waar ik een probleem van maakte. Hij heeft toen ook echt vernederende dingen gezegd die bovenop dit alles nog meer pijn doen. Hij legt ook alle schuld bij mij en. De voorbije weken waren een hel voor mij,... ik slaap niet, ik eet amper, ik ga constant in herbeleving, ik voel me leeg, vernederd en ben suïcidaal. Hij stuurt me ook nog constant berichten de ene keer normaal, de andere keer bedreigende berichten. Ik ben kwaad en verdrietig tegelijkertijd en voel letterlijk een vorm van 'rauwe' pijn. Ik heb toen geen aangifte gedaan uit schaamte en de gedachte 'wie gaat mij geloven' en zie het ook niet zitten om aangifte te doen. Hij zegt dat hij alles gaat ontkennen en dat we een relatie hadden dus dat er dan van verkrachting geen sprake is,..., Ik weet dat dit niet waar is, maar ik heb ook geen zin om te vechten voor iets waarvan ik op voorhand weet dat het bewijs moeilijk geleverd kan worden. Ik probeer wel verder te gaan met mijn leven, maar op dit moment is dit heel moeilijk. Ik zou hulp kunnen zoeken, maar werk zelf in de hulpverleningssector als psycholoog en dit maakt voor mij de drempel veel hoger. Ik weet niet wat ik moet doen,... De voorbije week heb ik alles verteld aan een vriendin,...het was de eerste keer dat ik erover heb gepraat met iemand. Ik weet niet wat ik moet doen,..., ik weet ook niet hoe ik hier door moet geraken.

Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!