NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

het is de eerste keer dat ik mij verhaal doe...
na me klacht bij de politie...
ik was toen 19 jaar en zocht werk en alles was goed zolang ik ma iets kon verdienen.
ik kwam in aanraking met g.f. via een vriend voor één of ander vit. te verkopen... hij kwam na me huis om zijn uitleg te doen me ma was er ook bij.da ging van zelf gaan. na een eindje praten over werk en zo zei hij dak voor hem kon komen werken in het hoofdbureau in Veurne. ma intussen tijd kon ik zijn huid poetsen voor een frank bij te verdienen tot alles in orde was... ik dacht bij mezelf ik ,moet iets doen om geld te verdienen dus ik stemde in. een dag of twee later spraken we af om eens te kijken hoe zijn appartement eruit zag en hoe lang ik nodig zou hebben... ik had een slecht voor gevoel die dag en had ik toen geweten wat er ging gebeuren had ik mijn voor gevoel gevolgd maar ja...
eenmaal toegekomen in zijn appartement begon de nachtmerrie en begon mij te betasten en hoe meer ik neen zei hoe meer hij deed... ik kon niet op tegen een man van 42j... toen het gedaan was zie hij ik ga nooit in je klaar komen zo zal je nooit iets kunnen doen... hij heeft mij laten gaan met gedacht dak geen klacht ging indienen... want immers ik ging werken voor hem en voor hem was het met wederzijds toestemming want iedere vrouw spartelt tegen zei hij...
het heeft meer dan 2 dagen geduurd voor ik het tegen me toenmallige vriend iets durfde zeggen en toen heeft hij mij overtuigd om klacht in te dienen... ik moet zeggen ben hem daar nog altijd dankbaar voor. de politie was heel vriendelijk kheb me verhaal op mijn gemak kunnen doen eenmaal toen ik zijn naam noemde ging er een beltje rinkelen bij hem...
het na huis gaan na me ouders was het ergste want nu moest ik het ook zeggen tegen hen... me pa was thuis ik kon het hem niet zeggen dus heb ik mijn proces verbaal gegeven en was in alle staten hij heeft hem direct opgebeld...
zijn antwoord was we kunnen er toch over praten dan kan ze haar klacht intrekken...
me pa heeft toen gezegd als je hier binnenkomt kom je hier niet meer levend buiten...
de dag er achter heeft de politie een inval gedaan bij hem en hem opgepakt want hij stond al bekend bij het gerecht er liepen al 4 zaken tegen hem wegens verkrachting...
een paar dagen later kreeg ik telefoon van de politie dak terug moest komen om nog eens vehoord te worden...
dat was hel... moest al zijn leugens horen en hij wilde mij zien ik heb het toen geweigerd en de politie gaf me gelijk... ik moest weer mijn verhaal doen... toen begon de miserie ik raakte in de ene depressie in de andere. een paar keer in het ziekenhuis geraakt en ik ging niet meer weg ik sloot mij op en uitgaan met me vrienden dat kon ik niet meer. gaan werken was al een hele opgave. kheb jaren part time moeten werken omdak gene full time aankon...
de jaren verstrekken na iets meer dan 3 j is het proces begonnen tegen hem en nog twee andere die 2 andere waren ergens medeplichtigen in een andere zaak tegen hem. ik had me voordien voorgenomen iedere zitting doe ik. ik wilde hem in de ogen kijken da hij wist wat hij mij aangedaan heeft...
me ouders zijn iedere zetting meegeweest als steun...
de eerste zittingen kwam hij niet opdagen... zijn advocaat wist niet waar hij was. dus het proces begon zonder hem...
maar opeens was hij da terug en het proces begon opnieuw...
hij kon mij niet in me ogen kijken en hij begon over mij jeugd jaren dak ongelukkig was enzo. hij vertelde da leugens over mij en hem da niet normaal was het ergste was hij geloofde ze echt... ik kon ze niet aanhoren en brak in twee me advocaat heeft op dat punt ingegrepen. en de rechter gevraagd om te stoppen en toen moest ik me verhaal doen. dat ging niet het enige dak ik kon zeggen was wat kan ik doen tegen zo man hoe kan ik mij verweren tegen hem....
uiteindelijk kwam zijn veroordeling hij werd veroordeeld voor 5j.
hij ging beroep daartegen.
dus gingen we na het hof van beroep in gent. hij was da maar ik ook en deze keer vastberaad dak niet ging breken en deze keer heb ik niet gebroken de rechter was hard op hem...
hij uiteindelijk veroordeeld voor 10j het dubbele dan voor dien en nog eens 10j zijn burgerrechten kwijt...
mij heeft het deugd gedaan om alles mee te maken om het een plaats te geven in me leven...
begrijp me niet verkeerd vergeten doe je nooit iedere dag blijf een gevecht om niet te hervallen en kheb dagen da het veel beter gaat ma dagen dak herval ma dan trek ik me op aan me drie schatten van kinderen dak door moet en dak er moet zijn voor hen...
nu een paar maanden geleden vond ik een boek van hem op het internet da het hele belgische staat tegen hem is en dak ik omgekocht geweest bent door het gerecht... hij blijft in zijn eigen leugens geloven nu meer dan 11j later gelooft hij nog in zijn eigen leugens...
kweet niet wat ik zou doen moest hij voor me staan of dak hem zou langs de baan zou tegen komen voor die dag ben ik nog altijd bang...
das mijn verhaal hopelijk heeft mij verhaal iets kunnen helpen voor de die geen klacht in dienen maar dien klacht in het is al de helft voor je verwerking en die mensen die dat doen moeten gestraft worden en wie weet staan ze zoals bij mij ook al bekend bij de politie en help je andere vrouwen erbij om niet verkracht te worden want zeg nu zelf da wil je je ergste vijand niet aandoen...


Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!