NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

Ik weet geen raad. Schaam me. Voel me schuldig. De daders kijken niet om ... en ik blijf er mee zitten.Als vrouw heb je heel wat pijnen te nemen, te verdragen. Waar zijn de grenzen? Een opstapeling van misbruiken maakt het me tot op de dag van vandaag zeer lastig.

Een puberende broer probeerde zijn piemel uit op mij, een kind van 6. Hij vindt dat dit geen sexueelmisbruik was, omdat hijzelf (en ook ik) toen minderjarig was. Hij heeft zich niet verontschuldigd. Ik moet er mee verder...

In mijn tienerjaren wilde een oude vieze buur me aanranden. Zijn zuigende kus blijft in mijn geheugen hangen. Ik kon me tijdig uit zijn houtgreep trekken en weglopen. Heb er toen met mijn moeder over gesproken. Ik had die man niet moeten opzoeken en ik moest het maar vergeten. Al bij al was het ook niet zo erg.

Op mijn twintigste ging ik met een organisatie mee op reis. Ik deelde daar de kamer met een vrouw, een begeleidster. Midden in de nacht overviel ze me. Ze was blijkbaar lesbis en kon haar sexuele driften niet de baas. Dat heb ik geweten. Mijn moeder wou ik geen verdriet aandoen. Heb gezwegen. Twintig jaar later kwam ik de organisatie terug tegen en vertelde mijn wedervaren. Hier verontschuldigde ze zich, dat werkte helend. De dader - die dit ook een tweede keer probeerde - niet.

Vorig jaar verkrachte een medewerker me. Gezien mijn functie en omdat ik me zo schaam, kan ik het niet aangeven op't werk of elders. 't Was gewelddadig, zeer pijnlijk, fysiek en psychisch. Geregeld kom ik die man nog tegen, en elke dag word ik geconfronteerd met angsten, verdriet en wantrouwen. Het belemmert mijn denken en doen. Ik zwijg, ik kan er niet over praten, het blokeert me, en vergeten lukt ook niet meer.

Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!