NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

Hallo,

Laat me bij het begin starten.
Mijn vader is overleden in 2003. Een jaar laten leerde mijn moeder haar huidige vriend kennen en hij trok al snel bij ons in. Ik bouwde met hem al snel een hele sterke band op, maar enkel vriendschappelijk wel te verstaan!

Op een gegeven moment besloten mijn moeder en hij om de caravan te verbouwen.
Ik ben toen samen met hem heel vaak naar de camping geweest om samen met hem hieraan te werken.
Op een gegeven moment had hij plots alcoholische dranken (jenever) meegenomen. En ik als 15 jarige heb toen niet geaarzeld om hiervan te proeven. Maar ik vond dit toen absoluut niet lekker en heb toen maar 1 slokje gedronken gevolgd door enkel en alleen frisdrank. Ik herinner mij toen enkel dat ik naar het toilet moest, wat zich in het sanitaire gebouw bevond. Ik ben toen naar buiten gegaan en ben over een lage omheining gevallen. Ik had toen een enorm dronken gevoel. Hierna heb in een volledige black-out.
Maar ik als 15 jarige en nog heel naïef, dacht dat ik allergisch was aan iets in de drank o.i.d.

Enkele weken laten was ik over tijd. En heb dit toen niet aan mijn moeder verteld, maar wel aan haar vriend.
Hij schoot mij toen onmiddellijk te hulp met een zwangerschapstest. De test gaf positief aan, maar ik betwijfel of het een echte test was. Ik heb ondertussen zelf 2 kindjes en zo'n test als toen ben ik nog nooit tegen gekomen. Het was net zo een teststrip als iets dat je in een zwembad/aquarium steekt. En hij bood dan ook onmiddellijk aan om een abortus te laten doen.
Ik ging hiermee akkoord.
Wij zijn toen meteen het eerstvolgende weekend naar de camping gereden en hij heeft mij toen pillen gegeven en de nodige alcohol om zogezegd te kalmeren. En de abortus in gang te zetten. Maar 5 minuten na het eerste pilletje werd ik plots 'ongesteld'.
Ik ben toen ook vrijwel onmiddellijk in slaap gevallen en ook van het vervolg van deze avond tot de namiddag erna herinner ik mij niets meer.

Ik heb mij nooit vragen gesteld bij deze momenten tot enkele jaren geleden.
Toen zijn er een heleboel leugens uitgekomen! Zo heeft hij kinderen, wat hij beweerde van niet. Is hij ooit betrokken geweest bij een gewapende overval.
Ooit gearresteerd i.v.m kinderpornografie en nog talrijke andere leugens zijn uitgekomen.
Ook heeft hij mij toen in 16 jaar was, voorgesteld aan mannen via de tv chat (zonder dat ik of mijn moeder dit wist) ik ben er achteraf achter gekomen dankzij 1 van de mannen, die niet wou meespelen met de leugens.

Na veel twijfels heb ik ook alles verteld aan mijn moeder. Haar reactie: ze was in eerste instantie heel geschokt. Maar al snel werd het: 'je had dit maar eerder moeten vertellen' en 'hij zegt dat hij niets heeft gedaan, je hebt zelf alcohol gekocht en zelf meegenomen'

Ik heb ondertussen ook geen contact meer met mijn moeder omdat zij er nog steeds voor zorgt dat mijn kinderen contact hebben met hem.
Ik word hier zo verdrietig, kwaad, ... van en weet echt niet hoe ik hier verder mee moet.

Ik kan enkel mijn verhaal delen met mensen en proberen om verder te gaan met mijn leven zonder mijn moeder. Maar dit is heel moeilijk voor mij.
Ik ben ook al naar het CAW geweest, maar daar bevestigden ze mij dat ik zelfs niet naar de politie kan om aangifte te doen. Want ik heb enkel een vermoeden en geen bewijs.


Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!