NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

Hallo ik ben Nele,39 jaar.
Ik groeide op in een groot gezin waarin geweld en terreur dagelijkse kost was.Ik werd fysiek zwaar mishandeld door mijn moeder;ze sloeg mij vaak langdurig met een riem,schopte mij waar ze maar kon,sloeg mij meerdere keren een bloedneus,sloeg me zo hard op mijn gezicht dat mijn oren dagenlang piepten,ze nam geregeld een emmer water en hield mijn hoofd dan landurig onder water,pestte me vaak,zei dat ik te lelijk was om vrienden te hebben,vernederde me,zette me naakt in de hoek als ik in mijn bed had geplast en spoorde mijn zussen dan aan om mij uit lachen en te spugen op mij,ze stond me vaak op te wachten als ik van school thuis kwam om me te mishandelen,ze sloeg me tot ik op de grond viel en dan nog stopte ze niet en begon ze op mij te schoppen,ik werd vaak gechanteerd door haar,ze propte eten dat ik niet lustte met veel geweld bij me naar binnen,als ik gevallen was goot ze dettol op mijn wond en pakte ze een borstel en begon ze in de wond te schuren,ze duwde mijn hoofd in de wc-pot,schopte vaak tussen mijn benen,sloot me op in het donker in de kelder of buiten in een kot en vergat me er dan uit te halen,duwde me naakt in de netels,verbood me om contact te hebben met klasgenoten of buurmeisjes,...
Mijn leven als kind was keihard en heeft vreselijk diepe wonden geslagen.
Door mijn vader werd ik jarenlang verkracht.
En met de dood bedreigd.Ik leefde constant in doodsangst.
Verkracht worden heeft me zo diep vernederd en zo immens veel verdiet gedaan,me zo vreselijk bang gemaakt ook.
Mijn moeder wist het en ondernam niets.
Integendeel;ik werd nog erger mishandeld door haar van het moment dat mijn vader mij begon te verkrachten.
De buren hadden vermoedens maar ondernamen niets.
Mijn beide ouders hebben mij zo erg in de steek gelaten en verraden.wat ik heb meegemaakt heeft me zo hard gebroken daar heb ik geen woorden voor.
Het heeft mij verschrikkelijk beschadigd.
Ik ben als kind in een zware depressie beland;één lange afgrijselijke diepe depressie die meer dan 25 jaar zou duren,ik leefde voortdurend in de meest verschrikkelijke angsten,kreeg zware paniekaanvallen.
Ik kreeg met de jaren als maar ergere psychische problemen,ik ben door die angsten meerdere keren in een psychose geraakt,ontwikkelde een posttraumatische stressstoornis,ik voel me overal onveilig,ook op mijn appartement,durf vaak niet te gaan slapen,ik kreeg een ernstige eetstoornis,raakte verslaafd aan allerlei middelen,heb twee zelfmoordpogingen gedaan,en ik heb nog steeds last van terugkerende depressies en paniekaanvallen en eindeloos veel angsten.
Ik ben al 18 jaar op invaliditeit,ik ben alles bijeen 8 jaar in psychiatrische instellingen verbleven,en ook daar ben ik keihard in de kou blijven staan,ik vind het aanbod van hulpverlening aan slachtoffers van geweld echt heel schrijnend en tekortschietend.
Het is echt één van mijn grote wensen dat er betere hulpverlening en opvang komt voor slachtoffers van incest.
Nele

Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!