NL - FR
een initiatief van

Je verhaal

Ik verbleef na de dood van mijn ouders in een pleeggezin samen met mijn zus. ik was 9 jaar. Mijn 3 jaar oudere pleegbroer was vaak gewelddadig naar mij toe en de band met mijn pleegmoeder was erg slecht. Mijn pleegbroer bleek achteraf kwaad op me te zijn omdat hij zoveel van pleegmoeder hield en ik haar ongelukkig maakte. Op de avonden wanneer pleegouders uit gingen, paste mijn pleegbroer op mij en mijn zus.

Alles begon met de toelating langer te mogen opblijven dan mocht van pleegouders. Ik moest dan samen met mijn pleegbroer tv kijken in het bed van pleegouders. Hij wilde knuffelen en ik was blij dat hij me lief had omdat het een heel ander gevoel is dan de fysieke pijn die hij me altijd deed. Ik was een jaar of twaalf wanneer de feiten startten. Na het knuffelen wilde hij me leren kussen, ik vond dit maar vreemd en wilde hieraan niet meedoen. Hij deed me dan pijn en zou er voor zorgen dat er ruzies zouden komen tussen mij en de pleegmoeder. Na dit is hij me regelmatig komen opzoeken op mijn kamer, maar ook wanneer we op vakantie waren en mijn zus in de buurt was...

Ik heb nooit mijn verhaal kwijt gedaan, pas toen ik een voorziening geplaatst werd omdat de thuissituatie niet dragelijk meer was. Ik heb mijn verhaal voor het eerst kwijt gekregen aan een meisje dat ook in de instelling zat. Ondertussen heb ik mijn partner en goede vriendinnen ook mijn verhaal verteld. Mijn pleegouders weten nog steeds niet wat ik meemaakte en wanneer ik mijn pleegbroer zag deed ik er normaal tegen. Ik had dit gebeuren ver weg geplaatst in mijn herinneringen. sinds een tijdje komt alles weer naar boven, ik wil met mijn verhaal naar buiten komen maar vind de moed er niet voor. Wanneer ik nu mijn pleegbroer zie dan negeer ik hem. Ik besef nu maar al te goed dat hij mij verkrachtte en dat dit mij getekend heeft.

Terug naar overzicht
News
Vandaag worden er in ons land weer 100 vrouwen verkracht...
22 / 6 /2015

Ik zwijg niet meer
In België startte op 25 november 2013 een actie die zich specifiek tegen verkrachting van vrouwen richt.

Om de overheid tot actie aan te sporen roept de Vrouwenraad vrouwen op niet langer te zwijgen. Duizenden slachtoffers mogen niet in de kou blijven staan. En de daders moeten gestraft worden. 
[-]  Bent u een slachtoffer, laat dan van u horen. Dien klacht in bij de politie en doe uw verhaal anoniem via ikzwijgnietmeer.be. Want elke dag worden in ons land weer 100 vrouwen verkracht. En slechts 10 van hen dienen klacht in. 
[-]  Wilt u dit onrecht mee bestrijden, steun dan deze Belgische campagne voor een betere opvang, een goede begeleiding en meer respect voor de rechten van slachtoffers van verkrachting.
Teken de petitie

The Gap Is Mine!